Théo Van Rysselberghe – De lezing
Théo Van Rysselberghe – De lezing
Théo Van Rysselberghe – De lezing
Théo Van Rysselberghe – De lezing
Théo Van Rysselberghe – De lezing

Théo Van Rysselberghe  De lezing door Emile Verhaeren

Begin 20ste eeuw. Een tijd lang komen elke maandag in Parijs een aantal Belgische en Franse kunstbroeders uit diverse disciplines samen in het huis van de vermaarde dichter Emile Verhaeren (1855-1916) en zijn vrouw Maria. Van Rysselberghe inspireert zich op deze bijeenkomsten voor dit grootse groepsportret waarop Verhaeren, in oranjerode jas, theatraal voorleest uit eigen werk. Met deze compositie plaatst Van Rysselberghe zich binnen een traditie van groepsportretten die teruggaat op Rembrandt en Frans Hals, en die gedurende de gehele 19de eeuw erg geliefd is.

Théo Van Rysselberghe  De lezing door Emile Verhaeren

Het kader van De lezing is de studeerkamer van Verhaeren, met daarin op de schouw het beeldje De knielende jongeling van George Minne, een boekenkast en aan de wand een reproductie van een schilderij van James McNeill Whistler. Het intrigerende beeldje op de boekenmolen links is van Auguste Rodin. Whistlers reproductie is gevat in een pointillistische lijst, de stijl van het schilderij in 'zijn geheel. Het is een hoogtepunt in het genre, en meteen Van Rysselberghes laatste én meest ambitieuze werk in deze techniek. De puntjes van het strikte pointillisme zijn intussen vervangen door kleine streepjes. Essentieel voor dit werk is het contrast van rood en blauw.

Théo Van Rysselberghe  De lezing door Emile Verhaeren

Verhaerens intens luisterende publiek bestaat uit zeven persoonlijkheden, die elk op hun manier reageren. Het zijn individuen in een zorgvuldig gecomponeerde groep. Ze werden door schilder Van Rysselberghe een voor een in zijn Parijse atelier uitgenodigd om te komen poseren. Wie zijn de toehoorders? Links achter Verhaeren zit Félix Le Dantec (1869-1917), een bioloog en atheïstisch filosoof die door Verhaeren fel werd bewonderd.

Théo Van Rysselberghe  De lezing door Emile Verhaeren

Voor de schouw zit Francis Vielé-Griffin (1864-1937), een schrijver die al tien jaar eerder werk van Verhaeren enthousiast recenseerde. Tegen de schouw staat Félix Fénéon (1861-1944), kunstcriticus en vriend des huizes, ook van de schilder Théo Van Rysselberghe. De peinzende man die we op de rug zien, is kunstschilder Henri-Edmond Cross (1856-1910), collega en intimus van zowel Verhaeren als Van Rysselberghe.

Théo Van Rysselberghe  De lezing door Emile Verhaeren

Henri Ghéon (1875-1944), een dokter die schrijver werd, leunt op de stoel. Hij is de jongste van het gezelschap en was goed bevriend met André Gide, de man voor hem. Op de stoel en met de hand tegen z'n gelaat zit inderdaad de befaamde Franse schrijver André Gide (1869-1951), een jongere tijdgenoot van Verhaeren, die hij fel bewonderde. Uiterst rechts zit Maurice Maeterlinck (1862-1949), net als Verhaeren een oud-leerling van het Gentse jezuïetencollege Sint-Barbara, en ook een jurist die zich aan de letteren wijdde.

Formaat

H: 181 cm
B: 241 cm

Techniek

Olieverf op doek

Jaartal

1903